Walnoten
Walnoten zijn een van de weinige plantaardige bronnen van omega-3-vetzuren (ALA). Hun licht bittere, volle smaak maakt ze geliefd in salades, brood en gebak. Als hele kwarten blijven ze het langst vers.
Voedingswaarde
Walnoten
| Energie | 654 kcal |
| Eiwitten | 15 g |
| Totaal vet | 65 g |
| waarvan verzadigd | 6.1 g |
| waarvan enkelvoudig onverzadigd | 8.9 g |
| waarvan meervoudig onverzadigd | 47 g |
| Cholesterol | 0 mg |
| Koolhydraten | 14 g |
| waarvan suikers | 2.6 g |
| Vezels | 6.7 g |
| Mineralen | |
| Calcium | 98 mg |
| IJzer | 2.91 mg |
| Magnesium | 158 mg |
| Fosfor | 346 mg |
| Kalium | 441 mg |
| Natrium | 2 mg |
| Selenium | 4.9 mcg |
| Vitamines | |
| Vitamine A | 20 IU |
| Vitamine B6 | 0.54 mg |
| Vitamine C | 1.3 mg |
| Vitamine E | 0.7 mg |
| Vitamine K | 2.7 mcg |
Bron: USDA SR21 (2008). Indicatieve gemiddelden per 100 g, werkelijke waarden variëren per oogst, herkomst en bereiding.
Walnoten in het kort
De omega-3-kampioen: één van de weinige noten boordevol plantaardige vetzuren voor hart en hersenen.
Rijk aan
- Leveren met ~47 g meervoudig onverzadigd vet veruit de meeste plantaardige omega-3 (ALA).
- Worden in onderzoek consequent in verband gebracht met een gezond hart.
- Hun vorm doet niet voor niets aan de hersenen denken, een klassiek "brain food".
Alles over de walnoten
Van boom tot schap: hoe walnoten groeien, waar ze vandaan komen, hoe ze verwerkt worden en hoe je ze het best gebruikt en bewaart.
Hoe het groeit
De walnoot (ook okkernoot) groeit aan een grote loofboom, Juglans regia, de Perzische of “echte” walnoot. Botanisch is het een steenvrucht: een groene, vlezige bolster omsluit de bekende harde, gegroefde dop met daarin de tweelobbige kern die aan kleine hersenen doet denken. De boom is eenhuizig en windbestoven. Walnotenwortels scheiden juglon af, een stof die de groei van veel andere planten eronder remt.
Herkomst & oogst
De oogst valt in de herfst (september–oktober), wanneer de groene bolster openbarst en de noten vallen. China is de grootste producent, gevolgd door de Verenigde Staten (Californië), Iran, Turkije en Frankrijk, waar de regio Grenoble een beschermde herkomst heeft.
Van plant tot schap
De bolster wordt verwijderd, de noten worden gewassen en gedroogd. Ze worden in de dop verkocht of als halve en kwart kernen. Het dunne velletje om de kern is licht bitter door de tannines. Uit walnoten wordt ook aromatische olie geperst.
Geschiedenis
De walnoot stamt uit Perzië en Centraal-Azië, vandaar de naam “Perzische noot”. De Romeinen verspreidden de boom door Europa; de wetenschappelijke naam Juglans komt van “Jovis glans”, de eikel van Jupiter. Via Spaanse missies bereikte de walnoot Californië.
Variëteiten
De Perzische walnoot (Juglans regia) is de gangbare eetbare soort. De Amerikaanse zwarte walnoot (Juglans nigra) heeft een intensere smaak maar een veel hardere dop. Bekende cultivars zijn Chandler en Franquette. Bij ons als hele kwarten, ongebrand, voor maximale versheid.
In de keuken
Heerlijk in salades, brood en gebak, in notenpesto en de klassieke walnotentaart. Walnoot combineert prachtig met blauwe kaas en peer, en walnootolie geeft karakter aan een dressing. In het najaar zijn er ook verse, “natte” walnoten.
Kopen & bewaren
Door het hoge gehalte omega-3 (ALA) zijn walnoten gevoelig voor ranzig worden. Bewaar ze koel (eventueel in de koelkast), donker en luchtdicht; in de dop blijven ze langer goed.
- De Romeinse naam Juglans betekent letterlijk ‘eikel van Jupiter’.
- Walnootwortels scheiden juglon af, een stof die de groei van veel planten eronder remt.
- Walnoot is een van de weinige plantaardige bronnen van omega-3-vetzuren (ALA).
