
Paranoten
De paranoot (Braziliaanse noot) is de allerrijkste natuurlijke bron van het mineraal selenium. Eén tot twee noten per dag dekken al je behoefte. Groot, romig en mild van smaak.
Voedingswaarde
Paranoten
| Energie | 656 kcal |
| Eiwitten | 14 g |
| Totaal vet | 66 g |
| waarvan verzadigd | 15 g |
| waarvan enkelvoudig onverzadigd | 25 g |
| waarvan meervoudig onverzadigd | 21 g |
| Cholesterol | 0 mg |
| Koolhydraten | 12 g |
| waarvan suikers | 2.3 g |
| Vezels | 7.5 g |
| Mineralen | |
| Calcium | 160 mg |
| IJzer | 2.43 mg |
| Magnesium | 376 mg |
| Fosfor | 725 mg |
| Kalium | 659 mg |
| Natrium | 3 mg |
| Selenium | 1917 mcg |
| Vitamines | |
| Vitamine A | 0 IU |
| Vitamine B6 | 0.1 mg |
| Vitamine C | 0.7 mg |
| Vitamine E | 5.7 mg |
| Vitamine K | 0 mcg |
Bron: USDA SR21 (2008). Indicatieve gemiddelden per 100 g, werkelijke waarden variëren per oogst, herkomst en bereiding.
Paranoten in het kort
De seleniumbom uit het Amazonewoud: één tot twee noten dekken al je dagbehoefte.
Rijk aan
- Met ~1917 mcg selenium per 100 g veruit de rijkste natuurlijke bron ter wereld.
- Eén tot twee noten dekken al de volledige dagbehoefte aan selenium, méér is niet nodig.
- Groeien wild in het Amazonewoud en worden niet op plantages gekweekt.
Alles over de paranoten
Van boom tot schap: hoe paranoten groeien, waar ze vandaan komen, hoe ze verwerkt worden en hoe je ze het best gebruikt en bewaart.

Hoe het groeit
De paranoot groeit aan een reusachtige regenwoudboom (Bertholletia excelsa) die tot zo’n 50 meter hoog wordt, een van de grootste bomen van het Amazonewoud. De vrucht is een houtig, kokosnoot-zwaar kapsel waarin tien tot vijfentwintig noten liggen, gerangschikt als de partjes van een sinaasappel.
Herkomst & oogst
Paranoten worden vrijwel volledig in het wild geoogst en niet of nauwelijks aangeplant. De zware vruchten vallen rijp op de bosbodem en worden door verzamelaars (castanheiros) geraapt. De boom is voor zijn voortbestaan afhankelijk van een intact regenwoud: bestuiving gebeurt door grote inheemse bijen, en de zaden worden verspreid door de agoeti, een knaagdier dat de harde kapsels kan openknagen. Bolivia, Brazilië en Peru zijn de belangrijkste herkomstlanden.
Van plant tot schap
De kapsels worden opengebroken, de noten in de dop gedroogd en vervolgens gedopt. Paranoten nemen uit de bodem opvallend veel selenium op (en sporen van natuurlijk radium en barium), waardoor ze de rijkste natuurlijke seleniumbron zijn die we kennen.
Geschiedenis
Inheemse Amazonevolkeren eten paranoten al duizenden jaren. Vandaag zijn ze een belangrijk niet-hout-bosproduct: omdat ze uit het wild komen, geeft de oogst het staande regenwoud economische waarde en draagt zo bij aan het behoud ervan.
Variëteiten
Er is één soort, als hele noten of als breuk, doorgaans ongebrand. Vanwege het hoge seleniumgehalte zijn één tot twee noten per dag genoeg, meer is door de bovengrens voor selenium niet nodig.
In de keuken
Lekker rauw als snack en in notenmixen, of gemalen door baksels. Vanwege het hoge seleniumgehalte met mate te eten.
Kopen & bewaren
Paranoten zijn zeer vetrijk en worden snel ranzig. Bewaar ze koel, donker en luchtdicht, eventueel in de koelkast.
- Paranoten komen vrijwel volledig uit het wild, ze laten zich nauwelijks aanplanten.
- Hun voortbestaan hangt af van één knaagdier, de agoeti, dat de keiharde kapsels kan openknagen.
- Eén tot twee noten dekken al je dagbehoefte aan selenium; meer hoeft niet.



